Το FACEBOOK KI ΕΓΩ...Μια 17 χρονη σχέση που έπρεπε να είχε τελειώσει καιρό τώρα....

 

Ήταν τέλη Δεκεμβρίου 2008 όταν ο κολητός μου ο Αρτέμης σε τηλεφώνημα του,με ενημέρωνε πώς μου είχε δημιουργήσει λογαριασμό facebook,ώστε να «εξοικιωθώ με τις σύγχρονες μορφές επικοινωνίας».

Αν και αρχικά μηδίασα ειρωνικά με την πρωτοβουλία αυτή του φίλου μου,δεν άργησα να αρχίσω τα πόστ αλλά και τις φωογραφίες από διάφορες δραστηριότητες μου.Σιγά σιγά αυτό που ξεκίνησε με πρωτοβουλία κάποιου άλλου,μετατράπηκε σε αντικείμενο περιέργειας μου,σε όργανο προπαγάνδας,σε προβολή του εγώ μου,ώσπου έφτασε να αποτέλεσει αναπόσπαστο τμήμα της ζωής μου.

Μέσω της εφαρμογής αυτής βρήκα ευκαιρία να παρουσιάσω τον εαυτό μου,να παρεμβαίνω πολιτικά,να επικοινωνώ και το βασικότερο να γνωρίζω ενδιαφέροντες ανθρώπους,άμεσα και εύκολα.

Αυτά ήταν τα καλά που είχε να μου δώσει το ΜΚΔ αυτό+ το γεγονός πώς πολλά απο τα άρθρα του παρόντος ιστολογίου,διαφημίστηκαν μέσω του fb.

Aπο ένα σημείο και μετά όμως σαν πέρασαν τα «ρομαντικά» χρόνια αυτό δεν είχε τίποτα επιπλέον να μου προσφέρει.Αντιθέτως επρόκειτω για μια τοξική παγίδα,σπατάλης χρόνου,ενέργειας,διάθεσης και κάθε λογής ζωτικής και χρήσιμης δραστηριότητας.

Γιατί κάθε τι που θα δωθεί δωρεάν σε μαζικό αριθμό στον κόσμο σε βάθος χρόνου θα απαιτήσει κάτι πολύ παραπάνω απο αυτό που έδωσε ΚΑ-ΡΑ-ΤΣΕ-ΚΑ-ΡΙ-ΣΜΕ-ΝΟ (που θα έλεγε και η Μαλβίνα).

Έτσι λοιπόν κάθε άνθρωπος που θα θελήσει να ξεφύγει απο την ρουτίνα των αναρτήσεων κάθε λογής δραστηριοτήτων του,παρακολούθησης της ζωής των άλλων και φυσικά φουσκώματος του μεγαλοεγώ η του μικροεγώ του(εξαρτάται) και να παρέμβει σε κοινωνικά,πολιτικά η ακόμα και πολιτιστικά ζητήματα θα βρεθεί αντιμέτωπος με στρατιές ηλιθίων αλλά και τρόλ(άλλωτε τεχνιτής νοημοσύνης)και άλλωτε «ανθρώπινης».

Στην συντριβή της ελέυθερης γνώμης και βούλησης το fb δεν αποτέλεσαι μόνο όργανο κατάστολης στα χέρια κυβερνήσεων,των υποτακτικών τους αλλά και των χρήσιμων ηλιθίων τους αλλά και το ίδιο ανέλαβε τον ρόλο αυτό,ρίχνοντας αναρτήσεις που το ίδιο θεωρούσε αυθαίρετα ώς προβλητικές(όταν φυσικά δεν συμβαδίζουν με τις κυριάρχες απόψεις που υποστηρίζουν οι ατζέντες πίσω απο αυτό),την ίδια στιγμή σφύριζε αδιάφορα αμολόντας χαρταετό σε πραγματικά όχι μόνο προσβλητικές αλλά και απαράδεκτες δημοσιεύσεις κάθε λογής πληρωμένου και όχι μόνο τρόλ.

Αυτό αν και υπήρχε έντονα τα τελευταία 10 χρόνια,έγινε πολύ εντονότερο την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας απο την Νέα Δημοκρατία.

Ένα τσόυρμο απο κωλόγεροκομματόσκυλα,αποτυχημένους πολιτευτές,εκτρωματικά όντα που θα έκαναν τα πάντα για ένα «χαρτιλικάκι»βίζιτες,εταιρίες δημοσίων σχέσεων με απευθείας αναθέσεις,δολοφονίας χαρακτήρων ακόμα και εισαγώμενα τσουτσέκια σε συνδιασμό με μερικούς χρήσιμους ηλίθιους,δημιούργησαν ένα τοξικό μείγμα που πλέον καθιστούν ανώφελη κάθε παρέμβαση στο fb εναντίον τους απο έναν κανονικό άνθρωπο.

Και αυτό για τον πολύ απλό λόγο πώς ένας καθημερινός άνθρωπος θα πρέπει να βουτήξει στο βούρκο με τα σκατά και το κεφάλι κάτω απο την στάθμη του σκατοπολτού.

Ένας τέτοιος λοιπόν άνθρωπος ο οποίος έχει μάθει να ζεί απο την εργασία του και έχοντας και μια ζωή εκτός του διαδικτύου δεν δύναται για αρκετό καιρό να κάνει μια τέτοια ανθυγεινή δουλειά,αντιμέτωπος εκτός των άλλων με επαγγελματίες,δεν δύναται να μην επηρεαστεί απο την όλη αυτή κατάσταση και μάλιστα αρνητικά.Πόσο μάλλον όταν για την δράση του αυτή όχι μόνο δεν αποκομίζει κάτι υλικό αλλά δεν βρίσκει κιόλας νόημα να το κάνει βλέπωντας την σήψη την οποία κυριαρχεί στην ελληνόφωνη κοινωνία.

Μπορεί για αρκετό καιρό να τα καταφέρνει αρκετά καλά αλλά απο ένα σημείο και μετά θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην ψυχική υγεία η την νοσηρότητα.

Εγώ επέλεξα το πρώτο,όταν άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο αρνητικά με επηρέαζε η όλη αυτή κατάσταση,πόσο πίσω με πήγαινε και φυσικά πόσο με αποσπούσε απο το να απολάυσω διάφορες χαρές της ζωής και να κάνω αυτό που πάντα μου άρεσε και που είναι να δημιουργώ και να εξελίσομαι.

Για τους παραπάνω και όχι μόνο λόγους πρίν απο τρείς εβδομάδες πήρα την απόφαση και έκλεισα τον λογαριασμό μου στο Facebook.

Ήταν κάτι που έπρεπε να είχα κάνει πολύ καιρό τώρα μιας και όπως προανέφερα δαπανούσα χρόνο και διάθεση σε κάτι που όχι μόνο δεν μου έδινε κάτι καλό αλλά και που είχε καταντήσει απίστευτα τοξικό.

Κάποιοι(θέλω να πιστεύω ελάχιστοι)διαβάζοντας τα παραπάνω είναι πιθανόν να αισθανθούν ένα αίσθημα ικανοποιήσης βρίσκοντας την ανάρτηση μου αυτή ώς μια ομολογία ήττας.

Ελπίζω μέχρι έδώ να τους έδωσα την ικανοποιήση αυτή,χαρίζοντας τους μερικά δευτερόλεπτα ευτυχίας στην μίζερη ζωή τους.Αν θέλουν να διατηρήσουν το αίσθημα αυτό,θα τους παρακαλούσα να μην συνεχίσουν την ανάγνωση τους όχι μόνο στις παρακάτω γραμμές αλλά και γενικά στο ιστολόγιου μου.

Το γεγονός πώς επιλέγω να αποτραβηχτώ απο μάχες που δεν έχουν να μου προσφέρουν τίποτα δεν σημαίνει πώς σηκώνω λευκή σημαία γενικά και αόριστα...Το αντίθετο μάλιστα.Πλέον εγώ επιλέγω τις μάχες που θα δώσω,μαζί με αυτές και το μέσο που θα τις δώσω.

Kαι κλείνοντας λοιπόν τον λογαριασμό μου στο fb,σκοπεύω να αναβαθμίσω το blog μου,το οποίο τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιήσα αποκλειστηκά για να ολοκληρώσω την σειρά «Αναμνήσεις απο την ΚΝΕ»,περιορίζοντας αισθητά τόσο τις δυνατότητες,όσο και τους ορίζοντες του «Ανθρώπου στο ψηλό κάστρο» αλλά και τους λόγους που τον δημιούργησα σχεδόν 10 χρόνια πρίν.

Αυτό θα αλλάξει.Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο θα επιστρέψει σύντομα πάλι,με νέες αναρτήσεις,νέο υλικό ίσως και κάποια νέα θεματολογία.Μείνετε συντονισμένοι.....