ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ ΧΩΡΙΣ «ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΛΛΑ» ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Το μυαλό και η καρδιά κάθε ελεύθερου ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο πρέπει να είναι με τον ηρωϊκό αυτό λαό που έχει σηκώσει τιτάνιο βάρος που λίγοι ώς ελάχιστοι λαοί έχουν σηκώσει υπερασπιζόμενοι την ανεξαρτησία του,τους δικούς του ανθρώπους(Σίιτες) σε μια σειρά απο γειτονικές του χώρες καθώς επίσης και το σημαντικότερο,αποτελεί μόνιμο αγκάθι για τις μοίχιες αμερικανοσιωνιστικές επιδιώξεις στην περιοχή.
Είμαστε λοιπόν με αυτό το Ιράν που αγωνίζοταν,αγωνίζεται και εύχομαι να συνέχισει να αγωνίζεται ενάντια στην ολοσχερή υποδούλωση του πλανήτη,σε μια κλίκα ανισόρροπων ψυχοπαθών ανώμαλων και παιδεραστών υπέρπλουτοκρατών.
Ευελπιστούμε όσο δύσκολο ως και απίθανο να φαίνεται για την ώρα σε μια νίκη του Ιράν που θα είναι νίκη του άξονα της αντίστασης σε όλα τα παραπάνω.
Αυτό όμως δεν σημαίνει πώς υποστηρίζουμε το καθεστώς,ούτε προσπαθούμε να το περάσουμε απο την κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να χωρέσει στον αντιιμπεριαλισμό μας.
Δεν μας αρέσει η διαφθορά που επικρατεί κυρίως στις τάξεις του ίδιου του καθεστώτος αλλά και των υποστηρικτών του,δεν μας αρέσει η κοινωνική ανισότητα που επικρατεί σε μια χώρα που λόγω του μαύρου χρυσού της δεν θα έπρεπε να υπάρχει σε τόσο έντονο βαθμό(και όχι οι κυρώσεις δεν αποτελούν δικαιολογία για αυτό),δεν μας αρέσει που ο θρησκευτικός νόμος είναι απόλυτος στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα αλλά στα ανώτερα υπάρχουν παραθυράκια διαφυγής.δεν υπάρχει ο έντονος αυταρχισμός και η αλαζονεία του κόσμου απέναντι στον λαό του,με λίγα λόγια δεν μας αρέσουν πολλά πράγματα.
Μένουμε όμως μακρυά απο την λογική «ναί μεν αλλά» αλλά ακόμα μακρύτερα απο εξιδανικεύσεις και συναισθήματα(όσο δύσκολο και αν είναι το τελευταίο).
Στηρίζουμε το Ιράν στον αγώνα του για εθνική ανεξαρτησία και ώς εμπόδιο στα σχέδια των εχθρών της ανθρωπότητας,χωρίς να παραβλέπουμε τα κακώς κείμενα της ηγεσίας του.
Την στιγμή όμως αυτή το να σχοληθούμε αν κατά πόσο το καθεστώς είναι «καλό»η«κακό»αποπροσανατολίζουμε την συζήτηση απο το κυρίως θέμα που είναι το δικαιώμα μιας χώρας να υπάρχει χωρίς να ρωτήσει κανέναν για το αν θα πρέπει η όχι να έχει πυρηνική ενέργεια και τι πρέπει να κάνει με αυτή.
Στο κάτω κάτω δεν ήταν οι Ιρανοί αυτοί που βομβάρδισαν την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι αλλά αυτοί που σε ρόλο παγκόσμιου νταβατζή που ενώ δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τα πυρηνικά του Πακιστάν αλλά και τις αντίστοιχες φιλοδοξίες της Τουρκίας έχουν όμως πρόβλημα με τα πυρηνικά του Ιράν.
Για όλους τους παραπάνω λόγους όλοι οι ζωντανοί και ελεύθερα σκεφτόμενοι άνθρωποι στηρίζουμε το Ιράν και εύχομαστε νίκη στα όπλα του άξονα αντίστασης στον οποίο αυτό ηγείται!!!!!

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Δεκτά όλα τα σχόλια αρκεί να γίνονται με κόσμιο τρόπο.Οποιοσδήποτε δεν ακολουθήσει τον μοναδικό αυτό κανόνα,θα δεί τα σχόλια του να διαγράφονται.