Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο

  Πρίν λίγες μέρες η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε δύο θανάτους ανθρώπων του πνεύματος. Συγκεκριμένα στις 9 Αύγουστου απεβίωσε ο ηθοποιός,θεατράνθρωπος και στιχουργός Νίκος Καλογερόπουλος,γνωστός απο τις ταινίες «Μάθε παιδί μου γράμματα»,«Λούφα και παραλλαγή»,«θυληκή εταιρία»και την τελευταία του ταινία «Οι ιππείς της Πύλου»,καθώς αποτελεί και τον στοιχουργό του γνωστού σε όλους μας τραγουδιού που ερμήνευσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου,«όταν γυρίσω..»,ένα τραγούδι που αγαπήθηκε πολύ την περίοδο των μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στα μνημόνια. Ο άλλος αποθανάνόντας στις 10 Αυγούστου ο Στέλιος Ράμφος φιλόσοφος,στοχαστής και ομολογουμένος ένας πολυγραφόταος συγγραφέας.Αυτός ο Χρήστος Γιανναράς καθώς και ο σπουδαίος Κωστής Μοσκώβ,θεωρούνται οι εκπρόσωποι της τάσης της νεορθοδοξίας,μιας τάσης του ακαδημαϊκού χώρου που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και του ’80 απο στοχαστές με μαρξιστικές καταβολές να συνδιάσουν η μάλλον να δημιουργήσουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ κ...

  Σύμφωνα με το ειδησιογραφικό site Pronews,o όμιλος του 95χρονου κροίσου Ράχμι Κότς,πατάει γερά πόδι στο ενεργειακό παιχνίδι της  Ελλάδας στην Κρήτη(τόπο καταγωγής του πρωθυπουργού)σε μια σειρά απο υποσταθμούς. Δεν νομίζω πώς αυτό χρειάζεται ιδιαίτερο σχολιασμό,πλήν όμως δύο κομβικών κατ’εμέ ερωτημάτων; 1)Υπήρχε περίπτωση στις αρχές της δεκαετίας του 2000 που η Τουρκία μαστίζοταν απο μια τρομαχτική οικονομική κρίση,να εκχωρήσει σε όμιλο ελληνικών συμφερόντων,μια σειρά απο εθνικά κομβικούς τομείς,όπως αυτός της ενέργειας;Μιλάμε για μια εποχή που ο κάθε τούρκος ήταν «εκατομμυριούχος»αφού για να πάρει μια φρατζόλα ψωμί χρειάζοταν κάμποσα εκαμμύρια. 2)Θα συνεχίσουν οι διάφοροι φανεροί αβαντοδόροι,καθώς και οι τυφλοπόντικες των υπογείων που κρύβονται πίσω απο την ανωνυμία του διαδικτύου,να μιλάνε για το πόσο «πατριωτική» είναι η νεοδημοκρατική δεξιά σε σχέση «προδοτική» και «εθνομηδενιστική» αριστερά; Και ένα ανεπίσημο τρίτο ερώτημα,το οποίο μέχρι την στιγμή που έγραφα τις παραπάν...

Πρίν απο μερικούς μήνες έγραψα το άρθρο «Με την Μαρία και όποιον σας πονάει»,στο οποίο μου άρθρο δήλωνα γραπτά την στήριξη μου στο κόμμα αυτό, κρατώντας βέβαια μικρό καλάθι και εκφράζοντας τους φόβους μου πώς γύρω απο την Καρυστιανού,θα βρεθούν πολλοί βαλτοί αλλά και επαγγελματίες οπορτουνιστές αυλοκόλακες,που θα θελήσουν να εκμεταλευτούν την απώλεια αλλά και την προσπάθεια της.  Δυστυχώς μετά απο την αποχώρηση του δημοσιογράφου Θανάση Αυγερινού από την θέση του εκπροσώπου τύπου του κόμματος αλλά και την απόφαση της Καρυστιανού να τον διαγράψει κι απο μέλος της,επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι μου.Είχαν προηγηθεί μια σειρά απο αποχωρήσεις με χαρακτηριστική αυτή του Βασίλη Κοκοτσάκη,τεχνικού συμβούλου των συγγενών των αδικοχαμένων θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πώς τόσο ο Κοκοτσάκης όσο και Αυγερινός κατήγειλαν τα ίδια ακριβώς πράγματα.Πώς στο κόμμμα υπάρχει μια φράξια η οποία λειτουργεί παράλληλα και υπόγεια και όπως φαίνεται αυτό γίνεται με ...

  Κατανοούμε πώς η κυβέρνηση έχει ανάγκη να συσπειρώσει το πολύ δεξιό ακροατήριο της ενόψει της ίδρυσης του κόμματος Σαμαρά,οπότε θα δοκιμάσει όλες τις παλιές καλές μεθόδους για να το πετύχει. Πρίν απο λίγο εντελώς τυχαία έπεσε το μάτι μου σε ένα βίντεο αυτών των δύο ζουζουνιών της ομάδας αλήθειας,ξέρετε αυτά τα παιδιά που παλαιότερα το παίζαν ακομμάτιστοι και αντικειμενικοί αλλά όλως τυχαίως έκαναν αβάντα την ΝΔ.Τελικά όχι μόνο αποδείχτηκε η σχέση τους μαζί της οργανωτικά αλλά και οικονομικά μιας και την δουλειά αυτή δεν την έκαναν για την καλή τους την καρδιά η για την (ανύπαρκτη) ιδεολογία του κόμματος που υποστηρίζουν αλλά αποτελούσαν στην κυριολεξία golden τζουκμπόξ του κόμματος αυτού,λαμβάνοντας πακτωλούς αμοιβών για να κάνουν όχι μόνο προπαγάνδα  αλλά και για να δολοφονούν χαρακτήρες όπως έκαναν και κάνουν με κάθε έναν που ασκεί επώνυμα κριτική στην κυβέρνηση,όπως έκαναν με την Μαρία Καρυστιανού και άλλους ανθρώπους που έχασαν τα παιδιά τους. Δεν χρειάζεται να πούμε πολ...

 Ακόμα και ο συγγραφέας του αυθεντικού «Θαυμαστού νέου κόσμου»θα αισθανόταν πραγματικά αμήχανα με όλα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια με αποκορύφωμα την 7ετή διακυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη. Δάση έχουν μετατραπεί σε κρανίου τόπο που με την σειρά του περιμένει να μετατραπεί σε γή εγκατάστασης αιολικών πάρκων αλλά και data centers.Τα τελευταία θα αποτελειώσουν ότι άφησαν άκαυτο οι εμπρηστές. Η ήδη νοσηρή ελληνική κοινωνία έχει μετατραπεί σε φάρ ουέστ.Κάθε λίγο και λιγάκι ακούμε για κάποιον άντρα που σκότωσε την σύζυγο του σε κάποια κρίση...ζήλειας,κάποια γυναίκα που σκότωσε το παιδί της σε κάποια κρίση...επιλόχιας κατάθλιψης,ένας πιτσιρικάς σκότωσε έναν άλλον για τα μάτια μιας κοπέλας η αντίθετα για τα μάτια μιας αντίπαλης ομάδας.Η βια δεν προέκυψε εξαιτίας της ΝΔ αλλά η αλήθεια είναι πώς τα χρόνια διακυβέρνησης της η κατάσταση έχει ξεφύγει. Που είναι το κράτος και η αστυνομία;Σε συλλαμβάνει άμα πάς κόντρα στο επίσημο αφήγημα,σε πετάει απο το σπίτι σου...

Αν η πολιτική αγυρτεία και η καπηλεία είχαν όνομα, σίγουρα υποψήφιο με γερές αξιώσεις θα ήταν το όνομα του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ ,πρώην πρωθυπουργού και νυν αρχηγού της ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), με χρώματα το μπλε για την Ελλάδα και το κόκκινο για τους αγώνες της αριστεράς.... Τώρα, τη σχέση που θα μπορούσε να έχει ο ίδιος με την Ελλάδα (αρχηγός ενός κόμματος με πολλές ανθελληνικές θέσεις, Συμφωνία των Πρεσπών, «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» και άλλα χαριτωμένα), με την αριστερά και τους αγώνες που κάποια τμήματά της πράγματι είχαν κάνει στο παρελθόν (ο ίδιος ήταν που ιδιωτικοποίησε τον ΟΣΕ, που πρόδωσε τη λαϊκή βούληση στο δημοψήφισμα του ’15, που έδωσε στους Αμερικανούς βάσεις), μόνο αυτός καθώς και όλοι εκείνοι οι καλοθελητές που θα σπεύσουν να τον στηρίξουν μπορεί να γνωρίζουν. Δεν είναι κάτι μεμπτό να κατηγορήσεις έναν πολιτικό ως απατεώνα. Η αλήθεια είναι πως η πολιτική δεν είναι τόσο η χάραξη στρατηγικής και τακτικής για τη διαχείριση των πόρων, υλικών και ανθρώ...