Αναρτήσεις

Ουδεμία ανταντικατάστατη επίσης.....

Εικόνα
  Δεν τα βάζω με την Γκίλφοϊλ.Ίσα ίσα την θεωρώ μεγάλο μάγκα.Χωρίς καμία προυπηρεσία σε διπλωματικό σώμα ανέλαβε την θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα,με αποκλειστικό της προσόν την σχέση της με τον γιό του Τράμπ. Δεν θα σταθώ ούτε καν στα όσα είπε για τους Έλληνες την περίοδο της κρίσης(που αν τολμούσε να τα πεί για κάποιον άλλο επίσης αρχαίο λαό θα είχε τελειώσει εκεί η καριέρα της). Θα σταθώ μόνο στο γεγονός πώς η κατρακύλα της κακιστοκρατικής μπανανίας είναι τετοια,που διάφοροι κρατούντες εξαπτέρυγα εθνικοφροσύνης,επιδώθηκαν σε διαγωνισμό δουλεπρέπειας με σκοπό να κερδίσουν την εύνοια της.Και δεν ήταν λίγοι,ούτε μόνο επώνυμοι αυτοί. Αλλά τι να περιμένει κανείς απο έναν λαό που μετά απο δεκαετίες παρακμής έχει φτάσει σε προχωρημένη σήψη.Σημάδια των καιρών και τίποτα παραπάνω. Επίσης θα σταθώ σε κάτι άλλο πολύ σημαντικό.Στην παγίδα της αλαζονείας. Αν κάτι είναι αυτό το οποίο πρέπει να χρεώσουμε στο μποτοξαρισμένο Κούγκαρ απο το Σαν Φρανσίσκο είναι η αλαζονεία που υπήρξε ταυ...

Ουδείς αναντικατάστατος....

Εικόνα
  Δεν συνηθίζω να γίνομαι καυστικός με ανθρώπους που βρίσκονται στο ακριβώς αντίθετο πολιτικό η αξιακό καλύτερα, κώδικα απο τον οποίο πιστεύω αρκεί αυτοί να μην είναι σιχαμέροι. Η περίπτωση του δημοσιογράφου (μέχρι πρότινος)του OΝE Σταμάτη Ζαχαρού,είναι ένα παράδειγμα πρός αποφυγή όχι μόνο σε ελλαδικό αλλά παγκόσμιο επίπεδο. Όλοι ξέρουμε πώς αντικειμενική ενημέρωση δεν υπάρχει.Όλοι ξέρουμε πώς η αλήθεια εξαρτάται απο ποιά οπτική γωνία βλέπει κάποιος τα γεγονότα και ποιά είναι η σχέση του(είτε ώς φυσικό πρόσωπο είτε στο πλαίσιο των συμφερόντων του)με τα υποκείμενα και τα αντικείμενα κάποιας αφήγησης. Δεν είχε λοιπόν κανείς την απαίτηση ο Ζαχαρός να γίνει μαχητής της αλήθειας και να τιμήσει το δημοσιογραφικό του επάγγελμα,όπως αυτό σε μια ιδεατή κοινωνία θα έπρεπε να είναι. Όλοι ανεξαιρέτως (με πρώτο και καλύτερο εμένα),παίρνουμε μια θέση είτε με βάση την οπτική μας γωνία για τον κόσμο,είτε με βάση το υλικό και όχι μόνο ώφελος. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στον κόσμο μας είναι πώς η συντρι...

Nεοδημοκρατικών αλητειών συνέχεια.....

Εικόνα
  Για το ΚΚΕ και τα παράγωγα του έχω πολλάκις εκφράσει την θέση μου μέσα απο αυτό το μπλόκ και δεν χρειάζεται ούτε να προσθέσω κάτι καινούργιο,ούτε να αναιρέσω αυτά που έχω ήδη πεί. Απο αυτό το σημείο όμως και μετά,υπάρχει και κάτι που λέγεται πολιτική αλητεία και όπως φαίνεται είναι κάτι που τα έμμισθα παράσιτα του κυβερνώντος κόμματος την έχουν ανεξάντλητη. Έτσι λοιπόν σε διάφορους «επώνυμους»λογαριασμούς θα βρεί κανείς κακοφτιαγμένες και πρόχειρες εικόνες AI,όπως η παραπάνω η οποία έχει ξεπεράσει τα όρια της χυδαιότητας. Το γεγονός πώς δύσκολα υπάρχει άνθρωπος που να απεχθάνεται το ΚΚΕ στο βαθμό που το απεχθάνομαι εγώ,δεν σημαίνει πώς δεν θα αντιδράσω σε κάτι που θεωρώ πολιτικό απόπατο. Και αυτό είναι η παραπάνω εικόνα που δείχνει ένα πλήθος ανθρώπων με σημαίες της Τουρκίας και του ΚΚΕ,να κλαίνε που η Ελλάδα έχει πετύχει την «εθνικής σημασίας συμμαχία»με το Ισραήλ και πλέον θα γ@μ@ει και θα δέρνει. Με λίγα λόγια ο καραγκιόζης που έφτιαξε την εικόνα αυτήν εγκαλεί τους κουκουέδες ...

Ράτκο Μλάντιτς,ΠΑΡΩΝ!!!!

Εικόνα
  Δόξα και τιμή στον στρατηγό που έσωσε τους Σέρβους της Βοσνίας απο μια σφαγή ανάλογη με αυτή του 1941-1945.Τον στρατηγό που αντιμετώπισε εκτός απο τους Κροάτες και Μουσουλμάνους μισθοφόρους και την πισώπλατη μαχαιριά της «πολιτισμένης» δύσης. Ο άνθρωπος που συνέχισε ακόμα και όταν προδόθηκε απο το πολιτικάντικο κατεστημένο του Βελιγραδίου. Ο άνθρωπος που γνώρισε την εκδικητική λύσσα των νικητών,ζώντας κρυμμένος για σχεδόν δύο δεκαετίες. Ο άνθρωπος που δεν γνώρισε τον πατέρα του ποτέ,καθώς σκοτώθηκε σε μάχη απο τους φασίστες Κροάτες της Ουστάσι. Τον άνθρωπο εδώ κάποια έξυπνοι αποκαλούσαν «φασίστα».Στην μνήμη του μεγάλου αυτού αντρός και Σέρβου πατριώτη,δηλώνω πώς στέκομαι με τους κάθε λογής Μλάντιτς,απέναντι στο διεθνές κατεστημένο των καπιταλιστικών καρτέλ,των ψυχοπαθών και παιδεραστών εμπόρων των Εθνών. Στρατηγός Ράτιμήρ(Ράτκο)Μλάντιτς 12/03/1942-27/08/2026 ΠΑΡΩΝ!!!!

Δύο κοντινοί θάνατοι,δύο μακρινοί βίοι

Εικόνα
  Πρίν λίγες μέρες η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε δύο θανάτους ανθρώπων του πνεύματος. Συγκεκριμένα στις 9 Αύγουστου απεβίωσε ο ηθοποιός,θεατράνθρωπος και στιχουργός Νίκος Καλογερόπουλος,γνωστός απο τις ταινίες «Μάθε παιδί μου γράμματα»,«Λούφα και παραλλαγή»,«θυληκή εταιρία»και την τελευταία του ταινία «Οι ιππείς της Πύλου»,καθώς αποτελεί και τον στοιχουργό του γνωστού σε όλους μας τραγουδιού που ερμήνευσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου,«όταν γυρίσω..»,ένα τραγούδι που αγαπήθηκε πολύ την περίοδο των μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στα μνημόνια. Ο άλλος αποθανάνόντας στις 10 Αυγούστου ο Στέλιος Ράμφος φιλόσοφος,στοχαστής και ομολογουμένος ένας πολυγραφόταος συγγραφέας.Αυτός ο Χρήστος Γιανναράς καθώς και ο σπουδαίος Κωστής Μοσκώβ,θεωρούνται οι εκπρόσωποι της τάσης της νεορθοδοξίας,μιας τάσης του ακαδημαϊκού χώρου που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και του ’80 απο στοχαστές με μαρξιστικές καταβολές να συνδιάσουν η μάλλον να δημιουργήσουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ κ...

Πές μου πώς είσαι ξεφτύλας χωρίς να μου πείς πώς είσαι νεοδημοκράτης

Εικόνα
  Σύμφωνα με το ειδησιογραφικό site Pronews,o όμιλος του 95χρονου κροίσου Ράχμι Κότς,πατάει γερά πόδι στο ενεργειακό παιχνίδι της  Ελλάδας στην Κρήτη(τόπο καταγωγής του πρωθυπουργού)σε μια σειρά απο υποσταθμούς. Δεν νομίζω πώς αυτό χρειάζεται ιδιαίτερο σχολιασμό,πλήν όμως δύο κομβικών κατ’εμέ ερωτημάτων; 1)Υπήρχε περίπτωση στις αρχές της δεκαετίας του 2000 που η Τουρκία μαστίζοταν απο μια τρομαχτική οικονομική κρίση,να εκχωρήσει σε όμιλο ελληνικών συμφερόντων,μια σειρά απο εθνικά κομβικούς τομείς,όπως αυτός της ενέργειας;Μιλάμε για μια εποχή που ο κάθε τούρκος ήταν «εκατομμυριούχος»αφού για να πάρει μια φρατζόλα ψωμί χρειάζοταν κάμποσα εκαμμύρια. 2)Θα συνεχίσουν οι διάφοροι φανεροί αβαντοδόροι,καθώς και οι τυφλοπόντικες των υπογείων που κρύβονται πίσω απο την ανωνυμία του διαδικτύου,να μιλάνε για το πόσο «πατριωτική» είναι η νεοδημοκρατική δεξιά σε σχέση «προδοτική» και «εθνομηδενιστική» αριστερά; Και ένα ανεπίσημο τρίτο ερώτημα,το οποίο μέχρι την στιγμή που έγραφα τις παραπάν...

Καμία Ελπίδα,για καμία δημοκρατία.

Εικόνα
Πρίν απο μερικούς μήνες έγραψα το άρθρο «Με την Μαρία και όποιον σας πονάει»,στο οποίο μου άρθρο δήλωνα γραπτά την στήριξη μου στο κόμμα αυτό, κρατώντας βέβαια μικρό καλάθι και εκφράζοντας τους φόβους μου πώς γύρω απο την Καρυστιανού,θα βρεθούν πολλοί βαλτοί αλλά και επαγγελματίες οπορτουνιστές αυλοκόλακες,που θα θελήσουν να εκμεταλευτούν την απώλεια αλλά και την προσπάθεια της.  Δυστυχώς μετά απο την αποχώρηση του δημοσιογράφου Θανάση Αυγερινού από την θέση του εκπροσώπου τύπου του κόμματος αλλά και την απόφαση της Καρυστιανού να τον διαγράψει κι απο μέλος της,επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι μου.Είχαν προηγηθεί μια σειρά απο αποχωρήσεις με χαρακτηριστική αυτή του Βασίλη Κοκοτσάκη,τεχνικού συμβούλου των συγγενών των αδικοχαμένων θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πώς τόσο ο Κοκοτσάκης όσο και Αυγερινός κατήγειλαν τα ίδια ακριβώς πράγματα.Πώς στο κόμμμα υπάρχει μια φράξια η οποία λειτουργεί παράλληλα και υπόγεια και όπως φαίνεται αυτό γίνεται με ...