Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο

 Γράφοντας τις γραμμές αυτές έχω ένα περίεργο αίσθημα.Το αίσθημα πώς κάτι τελείωσε εδώ και καιρό και πώς κάτι καινούργιο περιμένει να ξεκινήσει.Αίσθημα που δεν το βλέπω με στενοχώρια αλλά με μια ανακούφιση και μια αίσθηση πώς πρέπει να κάνω κάτι που το είχα καθυστερήσει αρκετό καιρό. Τέτοια σχεδόν εποχή πρίν απο 20 χρόνια ξεκίναγε ένα μεγάλο ταξίδι.Στην ηλικία των 16 χρόνων αποφασίζω να μετέχω οργανωμένα στο κομμουνιστικό κίνημα,μέσα απο τις τάξεις της ΚΝΕ. Όσα είδα και έζησα λίγο πολύ γνωστά μέσα απο την σειρά μου «Αναμνήσεις απο την ΚΝΕ» η οποία ολοκληρώθηκε πρίν απο μερικούς μήνες. Απο την στιγμή που αποχώρισα μέχρι σήμερα αν και  με διακυμάνσεις και αμφιβολίες διατήρησα τον τίτλο του κομμουνιστή κι ας μην συμφωνούσα ποτέ σε όλα. Δεν μου επέτρεπαν κάτι διαφορετικό οι αγώνες θυσίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων,στην Ελλάδα και δεκάδων εκατομμυρίων στον κόσμο,τα επιτεύματα της ΕΣΣΔ και άλλων σοσιαλιστικών χωρών και η πίστη μου σε ένα άλλο κοινωνικοοικονομικό σύστημα που θα στ...

  Πρίν απο λίγες μέρες ο ανεκδιήγητος Καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Μerz κάλεσαι τους συμπατριώτες του να πάψουν να είναι τεμπέληδες,εκμεταλεύομενοι νομοθεσίες που προστατεύουν τους εργαζομένους απο απόλυση λόγω κατάχρησης των αναρωτικών αδειών,ενώ δεν παρέλειψε να τους πεί να πάρουν παράδειγματα....απο τους Έλληνες!!!! Πώς αλλάζουν οι καιροί εεε;;;Τότε που ένας ολόκληρος λαός συκοφαντήθηκε παγκοσμίως ώς λαός ανεπρόκοπων,τεμπέληδων,μπαταξίδων με δημοσιεύματα και προπαγάνδα που θα ζήλευαν και οι ναζί και που δεν θα τολμούσε κανείς να πράξει αν υπήρχε κάποιο ισχυρό εθνικό κέντρο και μια διασπορά που πραγματικά νοιαζόταν.Φανταστείτε λοιπόν μια εκστρατεία που θα παρουσιάζε δημόσια τους Εβραίους ως τοκογλυφικά παράσιτα,τους Τούρκους σαν βάρβαρους γενοκτόνους,τους Άραβες σαν έναν καταστροφικό όχλο,τους μαύρους της Αμερικής σαν μόνιμους θαμώνες των φυλακών κλπ κλπ. Αυτοί που θα έγραφαν τέτοια πράγματα θα είχαν εξαφανιστεί απο προσώπου γής επαγγελματικά η ακόμα και βιολογικά σε κάποι...

Οι επιτυχίες της μεταπολίτευσης συνεχίζονται με αμειώτο αριθμό παρά το γεγονός πώς απέχουμε 51,5 χρόνια απο το σωτήριο έτος εγκαθίδρυσης της. Σήμερα θα ασχοληθούμε με δύο απο αυτές.Πάμε έναν έναν. Ο πρώτος μορφονιός...Γιάννης Παναγόπουλος.Απο το 2006 πρόεδρος της ΓΣΕΕ.Δηλαδή στο τιμόνι της 20 χρόνια.Αλλά τόσα και ίσως παραπάνω πιο πρίν συνδικαλιστής...Σήμερα είναι 72 χρονών.Δηλαδή απο 32 χρονών συνδικαλιστής......Το όνειρο κάθε πασόκου μαζί με κάθε υποτιθέμενο αντισυστημικό κατακάθι της μεταπολίτευσης.Ο μήνας που θρέφει τους 11. Αυτή την ηρωϊκή μορφή του εργατικού κινήματος βρήκαν να κατηγορίσουν πώς δήθεν υπεξαίρεσαι και ξέπλυνε μαύρο χρήμα.....Μα σοβαρά τώρα;; Ο άνθρωπος που έβαλε το στήθος μπροστά και κατάφερε να υπερασπιστεί το ψωμί της εργατίας απο το 2006 μέχρι σήμερα και κατάφερε να μην κοπούν μισθοί,να μην γίνουν απολύσεις,να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα σπασμένα των τραπεζών,ο άνθρωπος που έχει φάει την δουλειά με το κουτάλι(του γλυκού απο playmobil),αυτόν τον άνθρωπο βρήκα...

  Ήταν τέλη Δεκεμβρίου 2008 όταν ο κολητός μου ο Αρτέμης σε τηλεφώνημα του,με ενημέρωνε πώς μου είχε δημιουργήσει λογαριασμό facebook,ώστε να «εξοικιωθώ με τις σύγχρονες μορφές επικοινωνίας». Αν και αρχικά μηδίασα ειρωνικά με την πρωτοβουλία αυτή του φίλου μου,δεν άργησα να αρχίσω τα πόστ αλλά και τις φωογραφίες από διάφορες δραστηριότητες μου.Σιγά σιγά αυτό που ξεκίνησε με πρωτοβουλία κάποιου άλλου,μετατράπηκε σε αντικείμενο περιέργειας μου,σε όργανο προπαγάνδας,σε προβολή του εγώ μου,ώσπου έφτασε να αποτέλεσει αναπόσπαστο τμήμα της ζωής μου. Μέσω της εφαρμογής αυτής βρήκα ευκαιρία να παρουσιάσω τον εαυτό μου,να παρεμβαίνω πολιτικά,να επικοινωνώ και το βασικότερο να γνωρίζω ενδιαφέροντες ανθρώπους,άμεσα και εύκολα. Αυτά ήταν τα καλά που είχε να μου δώσει το ΜΚΔ αυτό+ το γεγονός πώς πολλά απο τα άρθρα του παρόντος ιστολογίου,διαφημίστηκαν μέσω του fb. Aπο ένα σημείο και μετά όμως σαν πέρασαν τα «ρομαντικά» χρόνια αυτό δεν είχε τίποτα επιπλέον να μου προσφέρει.Αντιθέτως επρόκειτω γι...

  «Τώρα καταλαβαίνω»είπε ο τελευταίος άνθρωπος Άρθουρ Κλάρκ συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Οφείλω να ομολογήσω κάτι ενώπιον των αναγνωστών/στριών μου.Την στιγμή αυτή που γράφονται οι γραμμές αυτές(19/10/2025)είμαι έντονα συναισθηματικά φορτισμένος. Και αυτό γιατί όχι μόνο ολοκληρώνω την σειρά αυτή που ξεκίνησα πρίν απο οκτώ χρόνια αλλά επειδή σαν σήμερα δεκατέσσερα χρόνια πρίν μπήκαν και επίσημα οι τίτλοι τέλους σε εκείνη την σχεδόν εξαετή περιπέτεια μου όντας οργανωμένος στην ΚΝΕ. Μέσα στα οκτώ αυτά χρόνια άλλαξαν πολλά.Όχι μόνο στην ζωή μου αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσέγγιζα κάποια πράγματα.Η συγγραφή αυτή της αποτύπωσης των εμπειριών μου εντός της ΚΝΕ,ενώ άρχισε ώς μια καθαρά εσωτερική ανάγκη να εξιστορίσω την ιστορία ενός απλού μέλους της οργάνωσης νεολαίας του ΚΚΕ,μετατράπηκε όχι μόνο σε μια διαδικασία αυτοθεραπευτική αλλά και είχε απήχηση κοινού που ούτε είχα φανταστεί,ούτε με ενδιέφερε να αποκτήσω.Αυτό είχε σαν αποτελέσμα να γνωρίζω απο πρώτο χέρι πώς ανάμεσα στ...