Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο

  Δόξα και τιμή στον στρατηγό που έσωσε τους Σέρβους της Βοσνίας απο μια σφαγή ανάλογη με αυτή του 1941-1945.Τον στρατηγό που αντιμετώπισε εκτός απο τους Κροάτες και Μουσουλμάνους μισθοφόρους και την πισώπλατη μαχαιριά της «πολιτισμένης» δύσης. Ο άνθρωπος που συνέχισε ακόμα και όταν προδόθηκε απο το πολιτικάντικο κατεστημένο του Βελιγραδίου. Ο άνθρωπος που γνώρισε την εκδικητική λύσσα των νικητών,ζώντας κρυμμένος για σχεδόν δύο δεκαετίες. Ο άνθρωπος που δεν γνώρισε τον πατέρα του ποτέ,καθώς σκοτώθηκε σε μάχη απο τους φασίστες Κροάτες της Ουστάσι. Τον άνθρωπο εδώ κάποια έξυπνοι αποκαλούσαν «φασίστα».Στην μνήμη του μεγάλου αυτού αντρός και Σέρβου πατριώτη,δηλώνω πώς στέκομαι με τους κάθε λογής Μλάντιτς,απέναντι στο διεθνές κατεστημένο των καπιταλιστικών καρτέλ,των ψυχοπαθών και παιδεραστών εμπόρων των Εθνών. Στρατηγός Ράτιμήρ(Ράτκο)Μλάντιτς 12/03/1942-27/08/2026 ΠΑΡΩΝ!!!!

  Πρίν λίγες μέρες η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε δύο θανάτους ανθρώπων του πνεύματος. Συγκεκριμένα στις 9 Αύγουστου απεβίωσε ο ηθοποιός,θεατράνθρωπος και στιχουργός Νίκος Καλογερόπουλος,γνωστός απο τις ταινίες «Μάθε παιδί μου γράμματα»,«Λούφα και παραλλαγή»,«θυληκή εταιρία»και την τελευταία του ταινία «Οι ιππείς της Πύλου»,καθώς αποτελεί και τον στοιχουργό του γνωστού σε όλους μας τραγουδιού που ερμήνευσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου,«όταν γυρίσω..»,ένα τραγούδι που αγαπήθηκε πολύ την περίοδο των μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στα μνημόνια. Ο άλλος αποθανάνόντας στις 10 Αυγούστου ο Στέλιος Ράμφος φιλόσοφος,στοχαστής και ομολογουμένος ένας πολυγραφόταος συγγραφέας.Αυτός ο Χρήστος Γιανναράς καθώς και ο σπουδαίος Κωστής Μοσκώβ,θεωρούνται οι εκπρόσωποι της τάσης της νεορθοδοξίας,μιας τάσης του ακαδημαϊκού χώρου που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και του ’80 απο στοχαστές με μαρξιστικές καταβολές να συνδιάσουν η μάλλον να δημιουργήσουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ κ...

  Σύμφωνα με το ειδησιογραφικό site Pronews,o όμιλος του 95χρονου κροίσου Ράχμι Κότς,πατάει γερά πόδι στο ενεργειακό παιχνίδι της  Ελλάδας στην Κρήτη(τόπο καταγωγής του πρωθυπουργού)σε μια σειρά απο υποσταθμούς. Δεν νομίζω πώς αυτό χρειάζεται ιδιαίτερο σχολιασμό,πλήν όμως δύο κομβικών κατ’εμέ ερωτημάτων; 1)Υπήρχε περίπτωση στις αρχές της δεκαετίας του 2000 που η Τουρκία μαστίζοταν απο μια τρομαχτική οικονομική κρίση,να εκχωρήσει σε όμιλο ελληνικών συμφερόντων,μια σειρά απο εθνικά κομβικούς τομείς,όπως αυτός της ενέργειας;Μιλάμε για μια εποχή που ο κάθε τούρκος ήταν «εκατομμυριούχος»αφού για να πάρει μια φρατζόλα ψωμί χρειάζοταν κάμποσα εκαμμύρια. 2)Θα συνεχίσουν οι διάφοροι φανεροί αβαντοδόροι,καθώς και οι τυφλοπόντικες των υπογείων που κρύβονται πίσω απο την ανωνυμία του διαδικτύου,να μιλάνε για το πόσο «πατριωτική» είναι η νεοδημοκρατική δεξιά σε σχέση «προδοτική» και «εθνομηδενιστική» αριστερά; Και ένα ανεπίσημο τρίτο ερώτημα,το οποίο μέχρι την στιγμή που έγραφα τις παραπάν...

Πρίν απο μερικούς μήνες έγραψα το άρθρο «Με την Μαρία και όποιον σας πονάει»,στο οποίο μου άρθρο δήλωνα γραπτά την στήριξη μου στο κόμμα αυτό, κρατώντας βέβαια μικρό καλάθι και εκφράζοντας τους φόβους μου πώς γύρω απο την Καρυστιανού,θα βρεθούν πολλοί βαλτοί αλλά και επαγγελματίες οπορτουνιστές αυλοκόλακες,που θα θελήσουν να εκμεταλευτούν την απώλεια αλλά και την προσπάθεια της.  Δυστυχώς μετά απο την αποχώρηση του δημοσιογράφου Θανάση Αυγερινού από την θέση του εκπροσώπου τύπου του κόμματος αλλά και την απόφαση της Καρυστιανού να τον διαγράψει κι απο μέλος της,επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι μου.Είχαν προηγηθεί μια σειρά απο αποχωρήσεις με χαρακτηριστική αυτή του Βασίλη Κοκοτσάκη,τεχνικού συμβούλου των συγγενών των αδικοχαμένων θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πώς τόσο ο Κοκοτσάκης όσο και Αυγερινός κατήγειλαν τα ίδια ακριβώς πράγματα.Πώς στο κόμμμα υπάρχει μια φράξια η οποία λειτουργεί παράλληλα και υπόγεια και όπως φαίνεται αυτό γίνεται με ...